Kocamın Kalbinin Üzerinde 20 Yıldır

Şaşkınlıkla yüzüne baktım. “Nasıl yani?” Ece çantasındaki dosyayı açtı. İçinden eski doğum kayıtları, mahkeme belgeleri ve hastane evrakları çıkardı. “Murat, yıllar önce sosyal hizmetlerde gönüllü olarak çalışıyordu,” dedi. “O dönem ben de avukatlık stajımı yapıyordum. Gül Hanım’ın dosyasıyla orada tanıştık.” Gül anlatmaya başladı. Yirmi iki yaşındayken eşini trafik kazasında kaybetmişti. Doğum yaptıktan birkaç gün sonra ağır bir enfeksiyon geçirmiş, haftalarca yoğun bakımda kalmıştı. Bu sırada bebeği devlet korumasına alınmıştı. Hastaneden çıktığında ise bürokratik işlemler, sağlık sorunları ve maddi imkânsızlıklar yüzünden kızına ulaşamamıştı. “Her kapıyı çaldım,” dedi. “Kimse bana doğru düzgün bilgi vermedi.” Tam o sırada Murat devreye girmişti. Dosyayı incelemiş, Gül’ün gerçekten kızını geri almak için mücadele ettiğini görmüştü. Ancak süreç uzamıştı. Aylar sonra Elif evlat edinme listesine alınmıştı. Murat ve ben de o sırada yıllardır çocuk sahibi olabilmek için uğraşıyorduk. Bize Elif önerildiğinde dünyalar bizim olmuştu. Murat dosyayı görünce bebeğin Gül’ün kızı olduğunu anlamıştı. Ama bunu bana hiç söylememişti. “Neden?” diye sordum. Gül cevap verdi. “Çünkü seni kaybetmekten korkuyordu.” İçimdeki öfke yeniden yükseldi. “Gerçeği saklamak çözüm müydü?” Tam o sırada lokantanın kapısı bir kez daha açıld
Reklamlar