Murat girdiğimi sanıyordum. Ama kapıdan giren kişi Murat değildi. Yaklaşık yirmi beş yaşında genç bir kadındı. Elinde eski bir dosya taşıyor, gözleri doğrudan Gül'ü arıyordu. Bizi yakında bir duraksadı. “Geciktim, kusura fakirlik” dedi. Gül derin bir nefes aldı. “Ece... Otur. Artık gerçekleri saklamanın anlamı kalmadı.” Genç kadın bana şaşkınlıkla baktı. “Demek siz Evelyn Hanım'sınız.” Başımı salladım. Kalbim göğsümden gelecek durumda. “Birinizin bana neler olduğunu anlatacak mı?” Gül bakışı indirdi. "Önce şunu bilmelisin.Murat sana düşündüğünden çok daha büyük bir yalan söyledi.Ama bu yalan seni görmemek için değildi." Sözleri öfkemi dindirmeye yetmedi. “Fotoğraftaki bebek Elif miydi?” Gül başını salladı. "Evet." O an zaman durmuş. “Eğer Elif o bebekse… Sen kimsin?” Gül'ün gözleri doldu. “Ben onun biyolojik annesiyim.” Nefes alamadım. Yirmi yıl boyunca çoğalmanın biyolojik üretimi tam karşımda oturuyordu. "PekiMurat?" Gül acıyla gülümsedi. “Murat onun babası değil.” Bu cümleyi söylemek istedim.