Lisede tanışmıştık. O benim ilk aşkımdı.

Yıllar geçti.
Evlenip küçük ama mutlu bir hayat kurduk. Bir çocuğumuz oldu. Zor zamanlarımız oldu ama birlikte atlattık. Ailem ise bir daha hiç aramadı. Çocuğumuzun doğumunu bile görmezden geldiler.
On beş yıl boyunca onların sesini duymadım.
Ta ki o öğleden sonra eve erken geldiğim güne kadar.
Kapıyı açtığımda mutfaktan sesler geliyordu.
Tanıdık bir ses.
Kalbim bir an duracak gibi oldu.
Annem.
Mutfakta duruyordu. Yüzü öfkeyle kıpkırmızıydı. Kocama doğru bazı kağıtları itiyordu.
“Bunu ona nasıl yapabildin?!” diye bağırıyordu. “Kızıma bunca yıl nasıl yalan söyleyebildin?!”
Donup kaldım