ÖLMEK ÜZERE OLAN BİR MİLYONERLE EVLENDİM —

"Bu mektuplar, Elif Hanım’ın kardeşinin evinden ayrılmayı defalarca reddettiğini belirtiyor. Ayrıca sizin, felç geçirdikten sonra ona zorla belgeler imzalatmaya çalıştığınızı da söylüyorlar." "Ben sadece pratik olanı yapmaya çalışıyordum," diye terslendi Pelin. Kemal Bey bir sayfa daha uzattı. "Ayrıca elimizde, bakımevinden gelen imzalanmamış nakil dosyası ve Pelin Hanım'ın, Adnan Bey daha vefat etmeden en düşük maliyetli yerleştirmeyi talep ettiğini gösteren e-postalar da var." Hakim ellerini birleştirdi. "Felç geçirdikten sonra ona belge imzalatması için baskı yapmışsınız."
"Hanımefendinin, Adnan Bey'i manipüle ettiğine dair hiçbir kanıt bulamadım. Ancak Pelin Hanım'ın, maddi kazanç uğruna Elif Hanım'ın açıkça belirttiği isteklerini çiğnemeye çalıştığına dair net kanıtlar buldum." Pelin ağzını açtı ama hiçbir şey söyleyemedi. "Hanımefendi, Elif Hanım'ın yasal vasisi olarak kalacaktır," diye devam etti hakim. "Pelin Hanım, Elif Hanım'ın bakımıyla ilgili her türlü karar yetkisinden men edilmiştir. Ayrıca bu belgeleri incelenmek üzere sulh hukuk mahkemesine sevk ediyorum." Tokmak masaya indi. "Hanımefendi, Elif Hanım'ın yasal vasisi olarak kalacaktır."
Üç hafta sonra Umut, hastane koridorunda elimi sıktı; yara izi iyileşiyor, yanakları yeniden pembeleşiyordu. "Anne," diye fısıldadı, "artık gerçekten güvende miyiz?" "Evet bebeğim," dedim. "Artık gerçekten güvendeyiz."
Adnan Bey o kış huzur içinde vefat etti. Elif Hanım benim gözetimimde dört güzel yıl daha yaşadı. Ve onların adına kurduğum vakıf, şimdi bir zamanlar tam olarak benim durduğum yerde —dehşet içinde, çaresiz ve her şeyini kaybetmeye tek bir imkansız seçenek uzaklığında— olan annelerin ameliyat masraflarını karşılıyor. "Artık gerçekten güvendeyiz."