Kayıtta Kerem'in sesi titriyordu: "Neden annem senin öldüğünü söyledi? Mert amcam bana hep babanın çok iyi bir adam olduğunu ama erken gittiğini anlattı. Sen şimdi gelip onun bir yalancı olduğunu söylüyorsun..."
Ardından yabancı bir adamın, boğuk ve tehditkar sesi duyuldu: "Mert amcan sandığın o adam, annenin kazasından sorumlu olan kişi olabilir Kerem. O gece o arabayı kimin sıkıştırdığını sanıyorsun? Seni alıp kahraman olmak için her şeyi o planladı. Şimdi benimle geleceksin, adaleti biz sağlayacağız."
Duyduklarım karşısında dünyam tersine döndü. Ben Nihal için canımı verirdim. O kaza gecesi hastaneye ulaştığımda Kerem’e sarılıp saatlerce ağlamıştım. Şimdi biri benim en kutsal varlığıma, oğluma, benim bir katil olduğumu söylüyordu. Daha da kötüsü, Kerem buna inanıyor gibiydi.
"Kerem nerede?" diye bağırdım, odasına doğru fırlarken.