10 YIL SONRA YENİ KOMŞULARIMIZ

Adam onu arkasına çekmişti ama kız hâlâ omzunun üzerinden bana bakıyordu.

O bakışı biliyordum.


Bir anne, çocuğunun bakışını unutmazdı.

On yıl geçse de unutmazdı.

Yavaşça bir adım attım.

“Ne demek istiyorsunuz?” diye sordum.

Sesim titriyordu.

Kadın cevap vermeden önce kocasına baktı.

Adam dişlerini sıktı.

“Eve girmeliyiz.”


Kızın kolundan yeniden tuttu.

Tam uzaklaşacakları sırada dayanamayıp bağırdım.

“Durun!”

Üçü de durdu.

“Bu kız kim?”

Kadının gözleri doldu.

Adam ise öfkeyle dönüp bana baktı.

“Bizim kızımız.”

“Adı ne?”

Sessizlik oldu.

Genç kız kendisi cevap verdi.

“Eylül.”

İsmi duyduğum anda içimde tuhaf bir acı hissettim.

Eylül.

Benim kızımın adı Irmak’tı.

Ama isimler değiştirilebilirdi.

Geçmiş değiştirilemezdi.

“Kızınız nerede doğdu?” dedim.