Adım Selma. Kocam Tarık'ı tam bir ay önce

"İkinizi de birbirinize bağışlıyorum Banu," dedim fısıltıyla ama her kelimesi bir tokat kadar sertti. "Sen en yakın arkadaşını sırtından vuran zavallı bir kadınsın. O mermerin altında yatan adam ise karısını aldatan korkak bir yalancı. Siz birbirinizi çoktan hak etmişsiniz. Şimdi burada, kendi yarattığınız o ihanet cehenneminde baş başa kalın." Ona bir daha dönüp bakmadım. Kocamın mezarına da bir daha adım atmadım. O ihanet çukurunda ikisini yalnız bıraktım. İlk başlarda o ağır travmanın acısından nefes alamayacak gibi hissetsem de, zamanla ayağa kalktım. Çünkü anladım ki; asıl kaybeden, yirmi yıllık sadakati ve tertemiz bir sevgiyi çöpe atan o iki sahte insandı. Ben ise yıllarca içinde yaşadığım o karanlık illüzyondan uyanmış, o mezarlıktan kendi değerini bilen, tertemiz ve yeniden doğmuş bir kadın olarak çıkmıştım.