Eşime organ bağışı yaptım...

Bazen geceleri ağrılarım yüzünden uyuyamıyordum.

Ama Kerem yanımdaydı.

En azından öyle sanıyordum.

Bir akşam elimi tuttu.

“Sen benim hayatımı kurtardın,” dedi.

“Biliyorum,” diye şaka yaptım. “O yüzden kıymetimi bil.”

Güldü.

“Sonuna kadar.”

O gece ona inandım.

Aradan iki yıl geçti.

Bir gün Kerem’in telefonuna bir mesaj geldi.

Telefon masanın üzerinde duruyordu. Ekranda yalnızca tek bir cümle gördüm:

“Dün gece için teşekkür ederim. Seninle olmak bana kendimi yeniden genç hissettiriyor.”