Savcılık soruşturması sürdü; hukuki sonucun ne olacağını o görüşmede bilmiyordum. Bildiğim tek şey, Erdinç’in açıklamasının yaptıklarını mazur göstermediğiydi. Ayrılık için gerekli işlemleri başlattım. Bir zamanlar sevgi sandığım sürekli gözetimin, beni ne kadar yalnız bıraktığını artık görebiliyordum.
Şebnem'le yeniden yakınlaşmak da kolay olmadı. Bazen ona, beni daha erken bulamadığı için kırıldım. O ise savunmaya geçmeden dinledi. Bir gün mutfakta çay içerken ‘Sana ne kadar üzgün olduğumu anlatabilirim ama kaybettiğimiz zamanı geri getiremem,’ dedi. ‘Yine de bundan sonrasını birlikte, senin istediğin gibi yaşayabiliriz.’ Ona ihtiyacım olduğunda yanında olmasını, olmadığında beni kendi halime bırakmasını istedim. İkimiz de bu yeni ilişkiyi öğreniyorduk.
Aylar içinde kendime yeni bir düzen kurdum. Şebnem’in evinden erişilebilir küçük bir daireye taşındım. Telefonumu sesle yönetmeyi öğrendim; uygun yardımcı araçlarla birçok günlük işi kendi yöntemimle yapabilir hale geldim.