Kocamın cenazesinde, tabutunu son kez görmek

Bundan sonra hayat arkadaşım başımda olmadan hayat çok zor geçecekti benim için fakat kendimi bir an evvel çocuklarım için toparlamam gerekiyordu.

Cenaze günü geldi. Misafirler, sevenler, akrabalar toplanmıştı. Gözyaşlarım tükenmişti artık. İnsanların fısıltıları arasında ona son kez bakmak için tabuta yaklaştım. Tam ellerine dokunacakken o buruşuk kağıt parçasını fark ettim. Kimsenin görmesini istememiş gibi parmaklarının altına sıkıştırılmıştı.

İçimde tarif edemediğim bir his vardı. Sanki o notu açtığım an, yıllardır bildiğim hayat yerle bir olacaktı.

Yalnız kaldığımda kâğıdı açtım. Yazdığı ilk cümle, ölümünden daha sarsıcıydı. Bu bir veda değil… saklanmış bir gerçeğin başlangıcıydı.