Sabahın ilk ışık perdelerinin arasında..

1. Bölüm — Giriş
Sabahın ilk ışık perdelerinin arasında sızarken mutfakta çaydanlıktan çıkan ses bütün apartmanı uyandırır durumda. Pencerelerin dışındaki şehirler uyanmamıştı, sadece birkaç kamyonun ve kuşların sesi duyuluyordu. Ben tezgâhın başındaydım; Eleme ekmeğini bıçakla böldüm, düzeni düzenlerim. Odyometrenin hafif tıkırtısı gibi ilk ses ise odadan yayılıyor: “Bir şey daha…” diye başlayan, bitmeyen bir talep zinciri. Eşim yataktan yeni kalkmıştı, dağılımları dağınıktı; gözler uykulu ama sesi netti. “Bugün akşam yemeğini ben mi hazırladım?”, “Çoraplarımı dağıtıyorum”, “Biraz sıcak su alır mısın?” gibi küçük ricâlar birbirlerini takip etmektedir.
Reklamlar