İdil’in ilk adımını, ilk kelimesini, okulun ilk gününü görememiştim.
Ama bir sabah, kızım mutfaktan bana seslendi:
“Anne, Lalin uyandı.”
O tek kelimeyi duyduğum anda gözlerimi kapattım.
Çünkü on yedi yıl geç kalmış olsa da bazı kelimeler doğru zamanda gelmez.
Ama geldiğinde, insanın içinde yıllardır açık duran bir kapıyı sessizce kapatır.