“Sizi bulduğum gün doğum sancılarım başladı. Oktay Bey hastaneye geldi. Doğumdan sonra DNA sonuçları çıktı.”
Oktay bana baktı.
“Bebeği kucağına verdiğimde yanlış söyledim. ‘Bizim’ dedim çünkü…”
Sesi kırıldı.
“Çünkü onun bizim ailemiz olduğunu hissettim.”
Ona hâlâ öfkeliydim.
Ama gözlerinde ilk kez korkudan çok pişmanlık görüyordum.
İdil birden ayağa kalktı.
“Ben gitmeliyim.”
Şaşırdım.
“Nereye?”
“Hayatınızı altüst ettim. Bebeğimi alıp gideceğim.”