Bu söz beni daha çok korkuttu.
Kapı bir kez daha yumruklandı.
"Doktor bey! Açın kapıyı!"
Sesi tanımıyordum. Genç bir kadındı.
Doktor kapalıyken koridorda yirmili yaşlarının başında, yüzü bembeyaz olmuş bir kız ortaya çıkıyor. Üzerinde hastane kıyafeti vardı. Saçları dağınıktı. Bir parça saklanıyor, diğer kısmı karnını kavrıyordu.
Gözleri doğrudan bana kilitlendi.
Sonra ağlamaya başladı.