İkiz kız kardeşim Zeynep kaybolmuştu

Bavılacak gibi oldum, dizlerimin bağı çözüldü. Bu nasıl mümkün olabilirdi?! Orada o anın şokuvla öyle dikilemezdim, titreyen elimi uzatıp kadının omzuna hafifçe dokundum. Kadın bana döndi göz göze geldik. Gözlerindeki o dehşeti, şaşkınlığı görebiliyordum; o da en az benim kadar sarsılmıştı.
Kendi yüzüne bakan bir yabancıyla karşılaşmak onu da dondurmuştu
Sesim titreyerek, kelimeleri ağzımda yuvarlayarak zorlukla fısıldadım: “Aman Tanrım… Zeynep, sen misin? Ama nasıl?”