KARDEŞİM HASTANEDE YAŞAM MÜCADELESİ VERİRKEN

Ayağa kalkarken nefesimi tuttum.

“Ceylin nasıl?”

Doktor yüzündeki maskeyi çıkardı.

“Bebekleri aldık.”

“Yaşıyorlar mı?”

Doktor başını salladı.

“İki bebek de yaşıyor. Şimdilik yenidoğan yoğun bakımına aldık.”

Dizlerim yeniden titredi.

“Peki kardeşim?”

Doktor birkaç saniye sustu.

O birkaç saniye bana saatler gibi geldi.

“Kanaması çok fazlaydı. Kontrol altına aldık ama durumu hâlâ kritik.”

Bartu duvara yaslandı.

Gözlerinden yaşlar süzülüyordu.

Doktor uzaklaşınca elimi tuttum.

“Bitir.”

Bartu bana baktı.

“Ne?”

“Hikâyeyi bitir. Gerçek babası kim?”

Bartu derin bir nefes aldı.

“Senin baban.”

Bir an söylediklerini anlayamadım.

“Ne?”