O zamanlar ben sadece 19 yaşındaydım
2. Bölüm — Gelişme
Eve döndüğümüzde Ela elbisesinin eteklerini tutup etrafa mutluluk saçıyordu. Mektubu mutfak masasına bıraktım; önce ona dondurma sözü vermiştim, sözümü tuttum. Ancak kafamda devlet kayıtlarının, avukatın yüzündeki ciddiyetin bıraktığı ıstırap döndü durdu. Akşam uyku vakti geldiğinde Ela odasına çekilince ben mutfakta ışığı açık bırakarak mektubu açtım. Annemin el yazısı hâlâ tanıdıktı: yuvarlak, biraz dağınık harfler. Satırlar ağır, ölçülü yazılmıştı.
"Can," diye başlıyordu mektup. "Babanla birlikte elimizden geldiğince koruduğumuz bir sır var. Bu sır Ela'yı tehlikeye atabilir. Şimdiye kadar onun kimliğini sakladık ama artık gerçeği bilme zamanın geldi. Bu mektubu sonuna kadar oku ve kimseye söyleme. Güvende olmanız için sana bir anahtar ve bir banka kutusu numarası bıraktık. İçinde açıklama ve eski bir belge olacak. Onu bul ve sakla. Kötü niyetli insanlar bunu arayabilir. Güvenecek tek kişi…"
Mektubun sonunda bir isim daha yazılıydı; bir banka ismi yerine şehirde pek bilinmeyen küçük bir kasabanın adı. Anahtarın soğuk metalini avuçlarımda hissederken içimde hem merak hem de korku büyüdü. Neden bugün? Neden tam mezuniyet günü? Anladığım tek şey, bunun bizim için planlanmış, hesaplı bir teslim olduğu ve artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağıydı.
Eve döndüğümüzde Ela elbisesinin eteklerini tutup etrafa mutluluk saçıyordu. Mektubu mutfak masasına bıraktım; önce ona dondurma sözü vermiştim, sözümü tuttum. Ancak kafamda devlet kayıtlarının, avukatın yüzündeki ciddiyetin bıraktığı ıstırap döndü durdu. Akşam uyku vakti geldiğinde Ela odasına çekilince ben mutfakta ışığı açık bırakarak mektubu açtım. Annemin el yazısı hâlâ tanıdıktı: yuvarlak, biraz dağınık harfler. Satırlar ağır, ölçülü yazılmıştı.
"Can," diye başlıyordu mektup. "Babanla birlikte elimizden geldiğince koruduğumuz bir sır var. Bu sır Ela'yı tehlikeye atabilir. Şimdiye kadar onun kimliğini sakladık ama artık gerçeği bilme zamanın geldi. Bu mektubu sonuna kadar oku ve kimseye söyleme. Güvende olmanız için sana bir anahtar ve bir banka kutusu numarası bıraktık. İçinde açıklama ve eski bir belge olacak. Onu bul ve sakla. Kötü niyetli insanlar bunu arayabilir. Güvenecek tek kişi…"
Mektubun sonunda bir isim daha yazılıydı; bir banka ismi yerine şehirde pek bilinmeyen küçük bir kasabanın adı. Anahtarın soğuk metalini avuçlarımda hissederken içimde hem merak hem de korku büyüdü. Neden bugün? Neden tam mezuniyet günü? Anladığım tek şey, bunun bizim için planlanmış, hesaplı bir teslim olduğu ve artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağıydı.
Reklamlar
28 Haziran 2026
Reklamlar
