Üvey annemin bakımevi için her ay 80 bin lira ödüyordum

Ne yapıyorsun? Bırak onları!” diye bağırarak üzerime doğru hamle yaptı ama onu sertçe iterek kendimden uzaklaştırdım.

“Senin benden alacağın hiçbir hak kalmadı Cavidan,” dedim buz gibi bir sesle. “Babanın mirasını nasıl çaldığını, bu cezaevine akan kara paraları avukatımla ve polisle uzun uzun tartışırsınız. Sana bu lüks yalanında, o çok sevdiğin hapisteki oğlunla mutluluklar dilerim. Çünkü benden artık tek bir kuruş bile alamayacaksın.”

Arkamı dönüp o odadan çıktığımda, içeriden gelen öfkeli çığlıklarına ve lanet okumalarına hiç aldırmadım. O koridoru yürürken içimdeki o devasa yük kalkmış, yerini soğuk bir gerçeğin aydınlığı almıştı. Hayatımın en büyük yalanından uyanmıştım ve artık o yalanın bana zarar vermesine asla izin vermeyecektim.