Baloda Tek Başıma Otururken Hayatımı Değiştirdi

“Bunu sakladın mı?” “Tabii ki sakladım.” Fotoğrafı dikkatle eline aldı. Sonra, “Liseden sonra seni bulmaya çalıştım,” dedi. Ona bakakaldım. “Ne?” “Gitmiştin. Birisi ailenin tedavi için taşındığını söyledi. Sonra annem hastalandı ve dünyam hızla küçüldü ama yine de denedim.”

“Beni unuttun sanmıştım,” dedim. Bana sanki hayatında duyduğu en saçma şeyi söylüyormuşum gibi baktı. “Beren, bulmak istediğim tek kız sendin.”

Otuz yıllık yanlış zamanlamalar ve bitmemiş duygular… Beni sonunda tam anlamıyla çözen o cümle oldu.

Şimdi birlikteyiz. Yavaşça… Yaraları olan yetişkinler gibi. Hayatın her an karşınıza dikilebileceğini bil“Dans etmek ister misin?” Elini tuttum. “Zaten nasıl yapacağımızı biliyoruz.”en ve aksiymiş gibi davranarak vakit kaybetmeyen insanlar gibi. Annesi artık düzgün bir bakım alıyor. Aras kurduğumuz merkezde eğitim programlarını yönetiyor ve aldığımız her yeni projede danışmanlık yapıyor. Bu işte çok iyi çünkü asla kimseye yukarıdan bakmıyor.

Geçen ay, toplum merkezimizin açılışında salonda müzik çalıyordu. Aras yanıma geldi ve elini uzattı.