Beni "Evde kokuyorsun" diyerek

O an zaman durdu sanki. Gözlerim hemen masanın diğer ucundaki oğluma kaydı. Emre başını öne eğdi, karısına tek bir kelime bile edemedi, sustu. O sessizlik, elimin tersiyle itilmekten daha çok yaraladı beni. Boğazıma koca, dikenli bir düğüm oturdu. Titreyen ellerimle tabağımı aldım, tek kelime etmeden masadan kalkıp mutfağa geçtim. O gece mutfak masasında, gözyaşlarım sessizce çorbama damlarken Allah'a sadece beni kimseye muhtaç etmemesi için dua ettim.