Beni Yaralı Hâlde Bıraktılar

O gece yere düşen kadınla artık aynı kişi değildim. Yaralarımın izleri hâlâ bedenimdeydi; fakat o izler bana güçsüzlüğümü değil, hayatta kalmak için verdiğim mücadeleyi hatırlatıyordu.

Bir zamanlar yardım istediğimde kimse yerinden kalkmamıştı. Şimdi kendi hayatıma doğru yürürken kimseden izin almıyordum.

Ve sonunda anladım: Bir ev, içinde oturanların soyadıyla değil, insanın korkmadan nefes alabildiği yer olmasıyla aile yuvasına dönüşürdü.