Bir DNA testi yüzünden

Ada fısıldadı: "Annemin senin biyolojik annen olmadığını söylüyor." Sonra tekrar ekrana baktı ve fısıltıyla ekledi: "Ve ben senin kardeşin değilim. Kuzeninim."

Kimse kımıldamadı.

Mert ayağa kalktı. "Bu mümkün değil." Ada’nın sesi titredi. "Dahası var." Babam havladı: "Kes sesini!"

Ama ben çoktan tekrar uzanmıştım. Bu sefer bir anlığına gördüm. Sayfam beni, bildiğim bir ismin altındaki anne tarafı eşleşmelerine bağlamıştı.


"Ne?" dedim. Babam bana kuru bir tarladaki yanan bir kibritmişim gibi baktı. Gül. Ölen halam.

Oda ölüm sessizliğine gömüldü. Babam hâlâ bana o bakışla bakıyordu. Sonra, "Sen aslında hiç var olmamalıydın," dedi.