Gecenin geç saatlerinde gelen o telefonla bir araya geldiklerinde anında anlamıştım. Ama hastanede beni bekleyenleri asla hazırlayamazdım. Adım Meryem. 47 yaşındayım ve 19 yaşında Ömer olarak bir çocuğum var. O benim tüm dünyam. Onun neysak yaşadı hep sadece ikimizdik. Artık genç bir adam olsa da Ömer evden çıkmadan hala yanağımı öper ve içtenlikle "Seni seviyorum anne" der. Ama o gece farklı hissettiriyordu. Saat 01.08'de Ömer'in aramasıyla çıkıyorum. "Ne oldu?" diye sordum. "Bir şey yok anne… Sadece benim için takip etmek kal, tamam mı?" Uykulu bir haldeydim. "Neden?" "Eve birini getiriyorum." "Ooo, bir kız mı?" diye katılıyorum. "Hayır" dedi kısaca. Daha sonra daha çok bir sesle, "Ama o kesinlikle... çok özel biri. Bir an önce tanışmayı istiyorum." Konuşma tarzındaki bir şey göğsünün gevşemesine neden oldu. "Sorun ne?" "Gelince anlatacağım. Sadece bana güven." Gönülsüzce kabul etmeyi unutmayın.