Ve Albay Tayfun ilk kez hafifçe gülümsedi.
“Siz ne zaman isterseniz aracımız hazır, hanımefendi.”
Albay’ın arkasında, Deniz’in eski timinden olan o askerler siyah ciplerin yanında sessizce bekliyordu. Durgun. Tetikte. Koruyucu… Sanki şehit düşen silah arkadaşlarının ailesini teslim almak için geri dönmüş birer gölge gibiydiler.
Tam o sırada Tarık son bir hata daha yaptı.
“Kurban Bayramı öncesinde bizi öylece sokağa atamazsın!”