Kızım, hayatını kurtaran doktorla evlendi.

“Çünkü tedavinin uygulandığı dönemde bazı belgelerin eksik olduğunu fark etmiştim. İdil iyileşmeye başladığında araştırmanın durdurulmasından korktum. Dosyadaki eksiklikleri bildirmedim.”

Öfkeyle ayağa kalktım.

“Sen doktordun Barın! Biz sana kızımızın hayatını emanet ettik!”

“Biliyorum.”

“Biliyor musun gerçekten? İdil sana bütün kalbiyle güvendi!”

“Ben de onu sevdim anne. Ama sevgim yaptığım yanlışı ortadan kaldırmıyor.”

O an karşımdaki adama tokat atmak istedim.

Fakat daha büyük bir korkum vardı.

“İdil’e ne söyleyeceğiz?”

“Gerçeği.”

“Bu onu mahvedebilir.”

“Yalanı sürdürürsek daha kötü olacak.”