Millet bana "Anadolu’nun Ekmek Kralı" derdi

Savaştan sonra, bir somun ekmeğin kuruşla alındığı ve kimsenin kapısını kilitlemediği zamanlarda, köşe başındaki köhne bir bakkalla başladım. 80 yaşıma geldiğimde beş bölgede şubelerimiz vardı. Tabelalarda, sözleşmelerde, çeklerde hep benim adım yazılıydı. Millet bana "Anadolu’nun Ekmek Kralı" derdi. Ama size çoğu zengin adamın itiraf edemediği bir şeyi söyleyeyim: Para sizi gece sıcak tutmaz. Kanser kapınızı çaldığında güç elinizi tutmaz. Ya başarı? Kahvaltıda yaptığınız kötü şakalara kesinlikle o gülmez. Eşim 1992’de vefat etti. Hiç çocuğumuz olmadı, olamadı. Bir gece, 1500 metrekarelik o mezar sessizliğindeki malikanemde otururken tüyler ürpertici bir şeyi fark ettim. Öldüğümde… her şey kime kalacak? Kim bunu hak ediyor?