Bebeği bulduğum o sabah her şeyi değiştirdim

" Boğazımdaki o gurur ve korku karışımı duygu yüzünden reddetmek istedim. Ama eve döndüğümde Rahime nazikçe şöyle dedi: "Merve, bazen Allah yardımı hiç beklemediğin kapılardan gönderir. Bu kapıyı kapatma." Ben de "evet" dedim. O aylar zordu. Bir yandan bebeğime bakıp bir yandan yarı zamanlı çalışırken, diğer yandan internet üzerinden insan kaynakları dersleri aldım. Yorgunluktan ağladığım geceler, pes etmeyi düşündüğüm sabahlar oldu. Ama ne zaman oğlumun gülümsemesini görsem ya da o bebeğin minik parmaklarının gömleğimi kavrayışını hatırlasam, devam ettim. Sertifikamı aldığımda, şirketin konut destek programı sayesinde güneş alan, tertemiz bir daireye taşınmıştım. Ve en güzel kısmı neydi biliyor musunuz? Her sabah oğlumu binadaki yeni "aile köşesine" bırakıyordum. Burası, tasarımına benim de yardım ettiğim, binanın içindeki küçük bir kreşti. Renkli duvar resimleri, yumuşak halıları ve oyuncak dolu rafları vardı. Ebeveynler çocukları için endişelenmeden çalışabiliyordu.