Gece Yarısı Hastane Önünde İkizleriyle Terk Edilen

“Belki de şu anda en çok ihtiyacı olan şey budur.”

Başını salladı.

“Biliyorum. Yıllar sonra öğreniyorum ama biliyorum.”

Görüşmenin sonunda bana pahalı bir hediye vermek istedi. Kabul etmedim. Aslında bir teşekkür bile beklemiyordum. Programın gerçekten hayata geçirilmesini istiyordum.

“Benim o gece yaptığımı herkes yapamayabilir,” dedim. “Ama hastanenin böyle durumlar için bir sistemi olursa yardım bir kişinin arabasına veya iyi niyetine bağlı kalmaz.”

Nihat Bey elini uzattı.

“Size söz veriyorum, bu işi ciddiyetle takip edeceğim.”

Üç gün sonra Gülsüm beni aradı. Telefon numaramı, görüşmem için iznimi aldıktan sonra Dr. Samet'ten edinmişti. Sesini tanır tanımaz ayağa kalktım.

“Gülsüm Hanım! Nasılsınız?”

“Daha iyiyim. Kutay da Uras da iyi. Ama sizinle konuşmak istediğim bir şey var.”


Sesindeki tedirginlik hâlâ kaybolmamıştı. Kıvanç'ın Beril'in evine geldiğini anlattı. Özür dilemiş, arabada kalan eşyaları geri getirmiş ve eve dönmesini istemişti.

“Bana bir daha böyle bir şey yapmayacağını söyledi,” dedi.

“Peki siz ne istiyorsunuz?”