Gece Yarısı Hastane Önünde İkizleriyle Terk Edilen

Tam o sırada kapı çaldı. Gelen Kıvanç'tı. Gülsüm önce irkildi. Beril kapıya doğru yürüdü fakat Gülsüm onu durdurdu.

“Ben konuşacağım.”

Kıvanç içeri girmedi. Kapıda beklerken gözleri kızarmıştı. Gülsüm ona bakıp sakin bir sesle konuştu.

“Çocukların eşyalarını getirdiğin için teşekkür ederim. Ama ben henüz eve dönmeyeceğim.”

Kıvanç başını eğdi.

“Biliyorum. Sana yaptığımın bahanesi yok.”

“Öfkelendiğinde bizi bırakıp gidebileceğini gösterdin. Üstelik altı günlük iki bebekle. Bunu yalnızca özür dileyerek düzeltemezsin.”

Adam bir süre sustu.

“Haklısın. Çocukların ihtiyaçları ve bakımı için sorumluluk almaya hazırım. Nasıl iletişim kurmamızı istediğini söyle, ona uyacağım.”

Gülsüm derin bir nefes aldı.

“Şimdilik Beril üzerinden haberleşelim. Çocuklarla görüşmeni de onların düzenini gözeterek, önceden konuşup planlayalım. Benim kararıma saygı duyduğunu davranışlarınla görmem gerekiyor.”

Kıvanç itiraz etmeden kabul etti. Ardından kapı sessizce kapandı.