Anneciğim, sırtım acıyor!

“Nermin Hanım,” dedim, sesim inanılmaz derecede sakindi. Bu sakinlik odadaki herkesi ürkütmüştü. “Doktor derinin altında bir cihaz buldu. Zeynep bana ‘Babaannenin bana dokunmasına izin verme, ceza alırım’ dedi. Kızımın derisinin altına ne soktunuz siz?”

Polis memuru Nermin’in kolunu tutarken, kadın sinir krizi geçirmeye başladı.

“Ben yapmadım! Murat yaptırdı!” diye haykırdı Nermin, gözleri yuvalarından fırlayacak gibi. “O çip... o çip vasiyetin anahtarı!”

İşte ilk yalan dökülmüştü.

“Ne vasiyeti?” diye sordum, telefonu ona biraz daha yaklaştırarak.

“Baban!” diye hıçkırdı Nermin. “Kayınpederin ölmedi! Onu yok etmedik! Baban, Murat’ın şirketi batırdığını öğrendiğinde tüm servetini, biyolojik olarak kendi soyundan gelen ilk torununun adına cryptokodlu bir dijital kasaya kilitledi. Kasanın erişim çipi sadece o çocuğun dokusuyla uyumlu bir biyometrik mikroçipte saklıydı!”

Sözler nefesimi kesti. Zihnim dönüyordu