Baloda Tek Başıma Otururken Hayatımı Değiştirdi

Mezuniyet sonrası ailem kapsamlı rehabilitasyon için başka bir şehre taşındı ve onunla tekrar görüşme ihtimalimiz de o taşınmayla birlikte yok oldu. İki yılım ameliyatlar ve rehabilitasyon arasında geçti. Düşmeden bir yerden bir yere geçmeyi öğrendim. Cihazlarla kısa mesafeler, sonra cihazsız uzun mesafeler yürümeyi öğrendim. İnsanların hayatta kalmayı, tamamen iyileşmekle ne kadar çabuk karıştırdığını fark ettim.

Ayrıca binaların, içindeki insanlara ne kadar kötü hizmet ettiğini de öğrendim. Üniversite bitirmek benim için diğerlerinden uzun sürdü. Mimarlık okudum çünkü öfkeliydim ve öfke bazen işe yarar bir şeydir. Okurken çalıştım. Kimsenin istemediği teknik çizim işlerini aldım. Fikirlerimi beğenip de topallamamdan hoşlanmayan firmalara kendimi kabul ettirmek için savaştım. Yıllar sonra kendi şirketimi kurdum; çünkü insanların gerçekten kullanabileceği mekanlar yaratmak için birilerinden izin almaktan bıkmıştım.