“Merak etme. Evi ve çocukları ona bırakırsan hiçbir şeye karışmaz. Para meselesini de düşündüm. Şirketindeki işin uzun sürmeyecek. O zaman çocukları geçindirmekten başını kaldıramaz.”
Ellerim titremeye başladı.
Çünkü Nalan gittikten yalnızca üç hafta sonra çalıştığım inşaat malzemeleri şirketinden çıkarılmıştım. O zamana kadar bunun ekonomik nedenlerle alınmış sıradan bir karar olduğunu sanıyordum.
Oysa Korhan, şirketin ortaklarından biriyle yıllardır iş yapıyordu.
Ekranı kaydırdım. Başka bir mesaj görünüyordu.
“Ortakla konuştum. Personel azaltma listesine adını ekleyecekler. Sen sadece planımıza sadık kal.”
On yıl boyunca yaşadığım yoksulluğun arkasında yalnızca kötü şans olmayabileceğini ilk kez düşünüyordum.
“Asya,” dedim. “Bunları nereden buldun?”