“Bu mesajlar gerçek mi?”
Nalan sustu.
Korhan omuz silkti.
“İnsan sinirliyken her şeyi yazar. İşini kaybetmenin benimle ilgisi yok.”
“Burada tam tersini söylüyorsun.”
“Bunu kanıtlayamazsın.”
İçimdeki öfke büyüdü. İşsiz kaldığım ilk haftayı hatırladım. Çocukların okul masraflarını karşılamak için arabamı satmış, ardından geceleri depoda çalışmaya başlamıştım.
Meğer en yakın arkadaşım dediğim adam, hayatımın yıkılmasına yardım etmekle övünmüş olabilirdi.
Nalan’a baktım.
“Gitmek istiyorsan ayrılabilirdin. Ama çocukların hayatını neden daha da zorlaştırdınız?”
Cevap vermedi.
Asya yeniden konuştu.
“Baba, daha bitmedi.”
Telefonunda bir banka dekontu ve şirket hesaplarına ait ödeme kayıtları açtı.
“Aslı Hanım bunları da gönderdi. Korhan’ın şirketinden senin eski işvereninle bağlantılı bir firmaya para aktarılmış.”
Belgelerin gerçekten ne anlama geldiğini henüz bilmiyordum. Ancak tarihleri yazışmalardaki planla örtüşüyordu.
“Aslı neden bunları şimdi gönderiyor?” diye sordum.