“Geçen hafta bana bir kadın ulaştı. Korhan’ın eski muhasebecisiymiş. Adı Aslı. Annemin beni aradığını duyunca sana ulaşmaya çalışmış ama eski numaran varmış. Sonra sosyal medyadan beni bulmuş.”
“Peki neden bana hemen söylemedin?”
“Önce seninle konuşacaktım. Ama annem bugün gelince, ona bu yazışmaları sormak istedim.”
Nalan öfkeyle araya girdi.
“Bunların hepsi eski! Bir çocuğun anlamayacağı meseleler! Hem özel yazışmalarımı okumaya ne hakkınız var?”
Asya’nın gözleri doldu.
“Ben senin kızınım. Düşmanın değilim. Neden bizi bıraktığını bilmek istiyorum.”
Misafirlerin bir kısmı mutfak kapısında toplanmıştı. Büyük çocuklarım küçük kardeşlerini geriye çekti.
“Lütfen bahçeye geçin,” dedim. “Bu meseleyi kalabalığın önünde konuşmayacağız.”
Asya kolumu tuttu.
“Baba, benim hakkımda konuşuyorlar. Ben de burada kalmak istiyorum.”
Onu yanımda tuttum ve Nalan’a döndüm.