“Annemle denize gitmek.”
“Annemin saçımı örmesi.”
“Sana bunları göstermedim çünkü seni incitmek istemedim.”
Sayfaları çevirirken gözlerim doldu.
Son sayfada ise küçücük bir not vardı.
“Keşke annem ile Seda teyze arkadaş olsa.”
O an her şeyi anladım.
Elif iki farklı hayat yaşamak zorunda kalmıştı.
Bir evde annesini mutlu etmeye çalışıyor, diğer evde babasını.
Hangimizi daha çok sevdiğini seçmeye çalışmıyordu.
İkimizi de kaybetmekten korkuyordu.
Seda sessizce konuştu.
“Son zamanlarda bir hata yaptığımı fark ettim.”
“Ne hatası?”
“Elif bana bir şey sorduğunda hep cevap vermeye çalıştım. Ödevine yardım ettim, saçını yaptım, her ihtiyacını karşıladım. Farkında olmadan sana ait bazı anları da doldurmaya başladım.”