Kutunun içinde yüzlerce fotoğraf vardı.
Hepsinde ben de vardım.
Doğum günü pastalarını birlikte üflediğimiz anlar…
İlk okul günü…
Deniz kenarında çekilmiş aile fotoğrafları…
Şaşkınlıkla ona baktım.
“Bu fotoğraflar neden burada?”
Seda derin bir nefes aldı.
“Çünkü Elif bana ilk geldiğinde senden nefret etmeye başladığını sanıyordun.”
Ne diyeceğimi bilemedim.
“Hayır…” dedim.
“Hayır Zeynep. Elif bana sürekli seni anlatıyordu. Seninle yaptığı şeyleri özlediğini söylüyordu.”
Murat araya girdi.
“Biz de hata yaptık.”
İkisine baktım.
“Nasıl yani?”
Murat başını öne eğdi.
“Elif bizi mutlu görmek istediği için her iki evde de farklı davranmaya başladı. Sana bizi anlatıyor, bize de seni anlatıyordu. Biz ise bunu doğal sandık.”
Seda yavaşça konuşmaya devam etti