İkiz kız kardeşim Zeynep

İkiz kız kardeşim Zeynep kaybolduğunda henüz beş yaşındaydım. O günleri hayal meyal hatırlasam da, o kara günün ağırlığı bütün bir ömrümün üzerine çökmüştü. Annem ve babam fabrikada vardiyalı çalışıyorlardı, bu yüzden o gün Zeynep ve benimle anneannem ilgileniyordu. Çok hastalanmıştım; ateşim alev alev yanıyor, nefes almakta bile zorlanıyordum. Anneannem, ben yorgunluktan sızana kadar başucumda ıslak bezlerle bekledi. O sırada içindeki enerjiye sığamayan Zeynep, o çok sevdiği kırmızı plastik topuyla oynamak için dışarı fırlamış. Sonrası uçsuz bucaksız bir karanlık... Anneannem beni uyuttuktan sonra bahçeye çıkıp Zeynep’i içeri çağırmış, ancak karşılığında duyduğu tek şey rüzgarın sessizliği olmudevamı sonraki sayfada.

SONRAKİ

Reklamlar

İkiz kız kardeşim Zeynep

Bunları da İzleyebilirsiniz