Kimse “geç kaldık” demedi

Ben Hasan.

Otuz yıl direksiyon sallamış bir otobüs şoförüyüm.

Bir sabah herkes acele ederken, ben bir çocuğu bir dakika bekledim.

Sonra o çocuk gelmedi.

Ve o gün öğrendim ki bazen gelmeyen yolcu, sadece geç kalmış olmaz.

Bazen yardım bekler.

Bazen korkar.

Bazen arkasında bir not bırakır.

Ben o notu buldum.

“Beni kamyona bindirmeden bulun.”

O cümle hâlâ kulaklarımda.

Bugün biri bana “bir dakika ne değiştirir?” diye sorsa, Emre’yi gösteririm.

Bir dakika bir dersi kurtarabilir.

Bir günü kurtarabilir.

Bazen de bir hayatı.

O yüzden hâlâ şunu söylerim:

Çocuklar koşarak geliyorsa bekleyin.

Gelmedilerse daha çok bekleyin.

Çünkü bazı yokluklar, en yüksek çığlıktan bile daha çok şey anlatır.