Yirmi iki yıl boyunca, iyi giyimli ve kendinden emin sanıkların kibarlıklarını maske olarak kullandığını defalarca görmüştüm. Deniz’in kendine olan aşırı güveni bana fazlasıyla tanıdık geliyordu. Kullandığı korku da öyle.
Sesimi yükseltmedim.
Deniz’i aramadım.
Klara’ya da Ankara Bölge Adliyesi’nde görev yapan Hakime Evelin Yılmaz olduğumu söylemedim. Mesleğimde kızlık soyadımı kullandığım ve ailemin gizliliğini özenle koruduğum için Deniz beni yalnızca Klara’nın dul annesi Evelin Yılmaz olarak tanıyordu.
Sadece şunu söyledim:
“Önce hastaneye gidiyoruz. Sonra da Sofi’yi alacağız.”
Klara panikledi.
“Beni çocuğu kaçırmakla suçlayacak.”
“Hayır. Her şeyi yasalara uygun şekilde belgeleyip ona en küçük bir fırsat bile vermeyeceğiz.”
Hastanede adli hemşire vücudundaki tüm yaraları tek tek kayıt altına aldı.
Klara, üç yıl boyunca maruz kaldığı şiddeti, ekonomik baskıyı, yalnızlaştırılmayı ve sürekli tehdit edildiğini anlattı.
Bir mağdur destek görevlisi polisle iletişime geçti ve acil koruma kararı çıkarılmasına yardımcı oldu.
Gün batmadan Sofi, polis gözetiminde güvenli şekilde annesi Klara’ya teslim edildi.