KOCAM DOĞUMDAN HEMEN SONRA

Başhekim yutkunarak elindeki dosyayı bize uzattı. "Diğer aile... Demirci ailesi," dedi sesi titreyerek. "Kayıtlara göre onlar da o gün taburcu olmuşlar."

Burak'la birbirimize baktık. Elimizdeki dosyada, bizim biyolojik kızımızı alıp evlerine götüren ailenin adresi yazıyordu. Hastaneden nasıl çıktık, o adrese nasıl sürdük bilmiyorum. Yol boyunca ikimiz de tek kelime etmedik. Arka koltukta uyuyan Defne'ye her baktığımda içim parçalanıyordu. O benim kızım değildi ama beş haftadır ona annelik yapmıştım. Onu geri vermenin düşüncesi bile nefesimi kesiyordu. Ya diğer aile? Benim gerçek kızımı büyüten o insanlar...

Şehrin diğer ucundaki lüks bir sitenin önünde durduk. Yağmur dinmişti ama hava hala kurşun gibi ağırdı. Asansörle altıncı kata çıkarken Burak elimi sımsıkı tutuyordu. İkimizin de elleri buz gibiydi.