Yapayalnız kalan baba, tam 12 yılını sadece kızlarına adadı

“Babalar günün kutlu olsun, dünyanın en fedakâr, en güzel babası,” dedi İrem.

İkisi birden boynuma sarıldılar. Ayaklarımızın üzerinde, kimseye muhtaç olmadan, üçümüz bir arada kapı eşiğinde öylece durduk. Mucizeler sadece felçli ayakların tekrar yürümesi değildi. Asıl mucize, bir babanın evlatlarına verdiği emeğin, yıllar sonra saf bir sevgi ve vefa olarak ona geri dönmesiydi. Elimi saatin üzerine koydum ve onu kalbime bastırdım. Artık hiçbir zaman pes etmeyecektik; çünkü biz, birbirimizi ayağa kaldırmayı öğrenmiştik.