Yıllar önce bir bit pazarından kızıma bir oyuncak ayı almıştım

O gün kontağı çevirdim. Ayıyı yolcu koltuğuna yerleştirdim. Kayıt cihazını torpido gözüne koydum. Yola çıktım.

Her mola verdiğimde kaydı açtım. Onun sesi asfaltın uğultusuna karıştı. Artık yalnız değildim. Direksiyon başında, aynadan kendime baktım. Aylar sonra ilk kez dudaklarımın kenarı hafifçe kıpırdadı.

Sude haklıydı. Yaşamaya devam etmeliydim.

Şimdi hâlâ yollardayım. Kamyonumun yolcu koltuğunda o beyaz ayı oturuyor. Ama artık sadece beni koruyan bir oyuncak değil. O, bir kızın babasına bıraktığı cesaretin simgesi.

Ve ben her uzun yolda, gökyüzüne bakıp fısıldıyorum:
Reklamlar