Yıllar önce bir bit pazarından kızıma bir oyuncak ayı almıştım

Sude’nin sesi duyuldu. Biraz daha büyümüş, ama hâlâ o neşeli tını vardı.

“Baba… Eğer bu sesi dinliyorsan, lütfen çok ağlama. Biliyorum, hasta olduğumu öğrendiğimde çok üzülmüştün. Ama ben korkmuyorum. Çünkü sen bana hep cesur olmayı öğrettin.”

Gözyaşlarım direksiyona damlıyordu.

“Sen yollarda yalnız kalma diye ayıyı yanına alıyordun ya… Ben de düşündüm ki bir gün ben olmazsam seni kim koruyacak? O yüzden sana kendi sesimi bırakıyorum. Uzun yollarda aç dinle. Kendini yalnız hissedersen konuş benimle. Ben hep seninleyim.”