Yıllar önce bir bit pazarından kızıma bir oyuncak ayı almıştım

Ama değildi. Ve bir sabah, bütün makineler sustu.

O gün içimde bir şey sonsuza kadar kırıldı. Cenazeden sonra ev bomboş kaldı. Sude’nin odasına girmeye cesaret edemedim. Günlerce perdeleri açmadan oturdum. Nefes almak bile ağır geliyordu.

Sonra bir sabah, dayanamayacağımı anlayıp tekrar yollara dönmeye karar verdim. Belki asfaltın sesi acımı bastırırdı.

Kamyona çıktım. Kapıyı açtım. Yolcu koltuğu boştu.

Ayı yoktu.