Ama hemen yanında duran küçük not...

Yiğit kapıyı açtığında adam gülümsedi.

“Sen Yiğit olmalısın.”

“Evet.”

“Ben Selim.”

Yiğit bir an sustu.

Sonra gülümsedi.

Selim elindeki çantayı ona uzattı.

“Bu senin için.”

Yiğit açtı.

İçinden bir sandviç, bir elma ve küçük bir not çıktı.

Notta şöyle yazıyordu:

“Bir zamanlar kimse benim yanımda durmadı diye düşündüm. Meğer yıllar sonra tanımadığım bir çocuk, bana hâlâ insanların iyi olabileceğini hatırlatacakmış.”