Ben Yusuf'um” dedi.
“Annem beni otuz bekle yıldı, değil mi?”
O an ne olursa olsun, beyaz saçlarının büyük
bir kısmı vardı
.
Yıllardır annemin pazar günleri o eski bankanın yanında, bakan iki yabancıydı
ama ikimiz de aynı kadının çocuğuyduk,
sonunda “Her pazar geldi.”
Yusuf'un gözleri doldu.
“Her pazar mı?”
Başımı salladım.
“Yağmurda da. Karda da. Hastayken safra.”
Yusuf'un istasyonu saatine çevrildi Saat 10.21'i gösteriyordu.