Bebeğimizi Beklerken Ölümcül Hastalığı

Mektup “Sevgili Derya’m” diye başlıyordu.

Kerem, teşhisi öğrendiği gün dünyasının başına yıkıldığını yazmıştı. Doktorlar hastalığın ilerlemiş olduğunu, tedavinin yaşam süresini uzatabileceğini ama kesin bir iyileşme vaat etmediğini söylemişlerdi. O an aklına gelen ilk şey Derya değil, karnındaki bebek olmuştu. “Yıllardır beklediğimiz bu mucizeyi korkuyla zehirlemek istemedim,” diyordu. Derya’nın önceki düşükten sonra aylarca kendine gelemediğini, stresin hamileliği nasıl etkileyebileceğini düşündüğünü, bu yüzden sırrı taşıma yükünü tek başına üstlendiğini anlatmıştı. “Belki doğru olanı yapmadım,” diye yazmıştı. “Ama o günlerde bana doğru gelen tek şey, senin yüzündeki umudu son ana kadar korumaktı.”