BİR KESKİN NİŞANCI KURŞUNU...

Yanımda yatan kişi Selin’di.

Ama beni asıl donduran şey bu değildi.

Selin’in yüzü bembeyazdı. Dudaklarının rengi uçmuş, alnında soğuk ter damlaları birikmişti. Üzerinde hâlâ gece vardiyasında giydiği koyu renkli iş kıyafeti vardı. Belli ki yatağıma kendi isteğiyle uzanmamıştı.

Bayılmıştı.

Yastığımın altındaki silahtan elimi çektim.

“Selin?”

Cevap vermedi.


Omzuna dokundum.

“Selin!”

Göz kapakları hafifçe kıpırdadı ama açılmadı.

Yatağın yanındaki düğmeye bütün gücümle bastım.