BİR KESKİN NİŞANCI KURŞUNU...

Ben yıllardır kimseyi önemsememeye çalışıyordum.

Ambulans geldiğinde Selin sedyeye taşındı.

Rauf kapıda durup bana baktı.

“Sen burada kal.”

“Arabayı hazırlat.”

“Kuzey…”

“Arabayı hazırla dedim.”

Yaklaşık kırk dakika sonra özel bir hastanenin acil servisindeydik.

Ben koridorda tekerlekli sandalyemde oturuyordum. Rauf önümde volta atıyordu.

“Bir temizlikçi için gecenin üçünde hastaneye gelmen ilginç,” dedi.

Başımı ona çevirdim