BİR KESKİN NİŞANCI KURŞUNU...

“Bir daha ‘temizlikçi’ diye küçümseyerek konuşursan seni burada bırakırım.”


Rauf hafifçe gülümsedi.

“İşte bu daha ilginç.”

Tam cevap verecekken doktor çıktı.

“Selin Hanım’ın yakını mısınız?”

Bir an duraksadım.

“İşvereniyim.”

Doktor başını salladı.

“Ciddi derecede kansızlığı var. Ayrıca yetersiz beslenme ve aşırı yorgunluk belirtileri görüyoruz. Bir süredir vücudunu fazla zorlamış.”


“Başka bir şey?”

Doktor birkaç saniye sustu.

“Böbrek değerlerinde de sorun var. Daha ayrıntılı test yapacağız.”

İçimde tuhaf bir öfke yükseldi.

Ama bu kez öfkem Selin’e değildi.

“Kendine neden bunu yapmış?”

Doktor omuz silkti.

“İnsanlar bazen mecbur kaldıkları için bedenlerinin sınırlarını görmezden geliyor.”


Bu cümle boğazıma oturdu.

Ben yıllardır herkesin önümde eğildiği bir dünyada yaşıyordum.

Selin ise birkaç kuruş daha kazanabilmek için bedenini tüketiyordu.

Sabaha karşı gözlerini açtı.

Odada yalnızdık.